Ni, karrera bukatutakoan gaixotu egin nintzen larriki —psikosia, ideia deliranteen trastornoa zehatza izateko—, eta gurasoekin bizi izan naiz heldu aro ia gehiena. Baina ez naiz aspertuta geratu eta bai matrikulatu naiz urrutiko unibertsitatean, filosofian. Eta hamarkada batzuetan nire filosofia propioa egin dut, filosofia kristaua. Hara hemen iniziatiba pribatuaren kasu bat. Ni sozialista naiz, erreformista (ez dut ikusten kondiziorik dagoenik iraultzarako), eta iniziatiba pribatua, nire moduko kasuendako, aprobatu egiten dut. Horrela badut zerbait aportatzen gizarteari, eta izurritea balitz bezala apartatu egiten naiz aisialditik, bizio ororen sorlekua.
Hala ere, ez nago iniziatiba pribatuaren alde %100, badira horretarako imajinaziorik gabeak (nik neuk, ez dakit dirua egiten), eta halakoak ere artatu egin behar dira.
ZUZENDARIARI
Iniziatiba pribatuaz
Iruzkinak
Ez dago iruzkinik
Ordenatu